Hala Umut Var Mı?

Bir Umut Dirhemi

Güneş hala tepede senin için doğuyorsa, bitkiler hala senin için oksijen üretiyorsa, vücudundaki her bir hücre hala senin için çalışıyorsa, hala neyi bekliyorsun yaşamak için? Hala bir yerlerde insanlar birbirini öldürüyorsa, hala bir yerlerde insanlar birbirlerinden çalıyorsa, insanlar hala duyguları kör bir vaziyette sokakta gezebiliyorlarsa, hala neyi bekliyorsun bu gidişata dur demek için?
Hala bir umut yok
Hala Umut Var Mı?

Birbirlerine yardım etmeye çalışan insanlar hala varken, düşmüşe bir tekmede ben vurayım diye düşünmeyen insanlar hala aramızdayken, önyargılarını bir kenara bırakmış insanlar hala karşısındakini hor görmezken, hala neden umutsuzluğa uyanırsın ki? Yardım çığlıklarına hala kulaklarını kapatıyorsan, uzatılan elleri hala havada bırakıyorsan, çevrendekilere hala tebessüm etmeyi bile çok görüyorsan, hala niye bu topluluğa ait olduğunu düşünürsün ki?

Dışlanmışlıkların gölgesinde yaşamaya çalışan insanlarız hepimiz en nihayetinde. Hepimizin ötekileştirildiği, hor görüldüğü, duygusuzca kapı dışarı bırakıldığı oldu bu güne kadar. Her defasında o kapıdan girmeyi denedik belki de. Hiç alınmayacağımızı bile bile çaldık kapısını. Hiç açılmayacağını bile bile bekledik önünde. Düşündük ve öğrendik. Aynısını başkalarına yapacaktık. Öyle soğutacaktık içimizi çünkü. Her kapı çalışında kıs kıs güldük ve açmadık inatla. Bizim gibi toplumlar yetiştirdik. Büyüklerimizden öyle görmemiştik oysa. Bizi bu hale onlar sokmadı. Biz hür iradelerimizleydik. Hür ve başımız dikti.

Kanayan yaralarımıza tuz basarak öğrenmiştik. Şimdi başkalarının yarasını kanatıyorduk. Ne kadar da zevk alıyorduk. Saçı, sakalı, ağzı, burnu derken baştan aşağı bahaneler bulduk birbirimize. Ne kadar güzel yaratılmıştık aslında. Bizi yaratan ne kadar da güzel yaratmıştı. Her şeyin dengesinin milim dahi oynasa bozulacağı bir dengeydi o. Kendimize bakmadan karakter analizleri yaptık. Doğru olana doğru, yanlış olana yanlış demedik. Kendi çıkarlarımızı belirleyici faktör olarak gördük. Ne kadar yanlış olsa da savunduk belki, ne kadar doğru olsa da savurduk bir kenara. Ne zaman öğreneceğiz bir topluma ait olarak yaşamayı? Muhtemelen çok uzun zaman sonra. Belki birisi bir dur diyecek. Hepimiz o zamanı bekleyeceğiz.

1 yorum: