Farklı Kitaplardaki Farklı Karakterler


Her zaman yaptığı gibi evinin yolunu tutmuştu adam. O basiretsiz hayatına söverken evde onu neyin beklediğinden habersiz bir şekilde yürüyordu.  Belki bu gece yine kaçacaktı her şeyden. Umarsızca kendini kaybettiği kadehler arasında sabah olacaktı ve o sabahın ilk ışıklarında yeniden evine dönecekti. İçinde bulunduğu bataklıktan çıkabilecek gücü kalmamıştı. Tek çaresi art arda doldurulan kadehleri içmek olacaktı. Sahte dostluklar kurduğu sahte insanlarla birlikte içecekti yine ve kendini gerçeklerden uzakta kaybedecekti.
Kitap üzerinde solmuş bir çiçek.

Sonunda geldi eve ve kapıyı umarsızca vurmaya başladı. Kapıyı 20 yıllık hayat arkadaşı açtı fakat bu akşam beklemediği bir şekilde soğuk bir evdi girdiği. Nedensizce etrafına baktı. Çocuklarının ona bu akşam koşarak hoş geldin dememesini garipsedi. Eşi koltuğa oturup yarım bıraktığı kitabını okumaya devam etti. Birkaç söz bekliyordu eşinden. Her zaman yaptığı gibi masayı kurmamıştı bu akşam. Az sonra olacaklar onların belki de son kez evli olarak birbirlerine karşı hitap edecekleri an olacaktı.
Kaçamak bakışlarla eşine bakıyordu adam. Yanındaki koltuğa oturması çok uzun sürmedi. Bir şey söyleyecek cesareti yoktu aslında. Bu noktaya gelene kadar birçok zorluğa göğüs germişlerdi birlikte fakat artık bu birlikteliğin son dakikaları oynanıyordu. Adam kendince kendine yeni bir hayat seçmişti bile. Ne olduğunu merak edercesine eşine bugün neler yaptığını sordu fakat herhangi bir cevap bulamadı sorusuna. Elini yüzünü yıkamaya gittiğinde çocuklarının odasına bakmayı düşündü. Evde eşi ve kendisinden başkasının olmadığını odaya girdiğinde anladı.
Oturma odasında kitabını bir kenara bırakmış şekilde oturan eşinin yanına geldi tekrar ve çocuklarını sordu. Çocuklarının bu akşam teyzelerinde kalacağını ve konuşmaları gereken şeyler olduğunu söylüyordu eşi. Eşi her şeyi anlamıştı. Başka bir hayat yaşıyordu adam başka bir kadınla. Başka başka yerlerde başka şeylere güldüğü başkası vardı. Eşine bunu anlatacak cesareti hiçbir zaman kendisinde bulamamıştı. Alışkanlıklarından dolayı alışılmadık bir şekilde tanıştığı bu kadınla yaklaşık 3 senedir gizli bir ilişki içindeydi. 1 hafta önce eşinin doğum gününde ona aldığı bir demet çiçek yanlarında ki sehpanın üzerinde kurumaya yüz tutmuştu.
Oldukça sakin bir şekilde konuşuyordu kadın. Neden ve nasıllarla uğraşmadığını ve işlerin nasıl ilerleyeceğini açıklayan bir konuşma hazırlamıştı sanki. Sakinlikle kelime kelime anlatıyordu eşine olacakları. Bavulunu toplamıştı bile. Senelerdir oturdukları ,gelinlikleriyle geldiği bu evde daha fazla durmak gibi bir niyeti yoktu. Farklı bir şehirde farklı bir evde çocuklarıyla birlikte yeni bir hayat kuracaktı kendine. Adam şaşkın bir şekilde onu izliyordu. Üzüntü ve şaşkınlık yüzünün her bir çizgisinden belli oluyordu. Son cümlesi nasıl istersen oldu. Kadın solmuş bir tek çiçek koparttı demetin arasından ve okuduğu kitabın üstüne bıraktı. Bu son görüşmeleriydi . Sessizce kapıyı kapattı ve çıktı.  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme